خال کوبی ، یک شکل هنری که بدن انسان را با جوهر غیرقابل توصیف تزئین می کند ، تقریباً به اندازه خود بشریت تاریخ دارد. اعتقاد بر این است که خال کوبی ها از عبادت توتم سرچشمه گرفته اند ، عملی که افراد بدن خود را با نمادهایی که نمایانگر نگهبانان معنوی قبیله یا اجداد خود بودند ، آراسته می کردند.
قدیمی ترین مومیایی خال کوبی شناخته شده: ötzi iceman
کشف ötzi Iceman در سال 1991 ، در آلپ های ötztal ، قدیمی ترین بقایای خال کوبی شده را که تا به امروز شناخته شده بود ، نشان داد. اوتزی ، که بین 3370 تا 3100 پیش از میلاد زندگی می کرد ، 61 خال کوبی داشت که قسمت های مختلفی از بدن خود را پوشانده بود. این خال کوبی ها ، که در درجه اول روی پاهای پایین ، مچ پا و پشت قرار دارند ، از اشکال و خطوط هندسی ساده تشکیل شده است. محققان حدس می زنند که این خال کوبی ها ممکن است یک هدف پزشکی داشته باشند ، مانند طب سوزنی برای کاهش درد ، یا می تواند نوعی هنر بدن آیینی یا محافظتی باشد که با اعتقادات معنوی جامعه وی همراه است. خال کوبی های اوتزی نگاهی جذاب به شیوه های باستانی خال کوبی و اهمیت آن در جوامع اولیه بشری ارائه می دهد.
کشف ötzi یک حادثه منزوی نیست. شواهد باستان شناسی در سراسر جهان نشان می دهد که خال کوبی یک عمل گسترده در بین تمدنهای باستان بود. از جزایر اقیانوس آرام گرفته تا اروپا ، آفریقا و آسیا ، بقایای انسان با خال کوبی کشف شده است که هرکدام داستانی منحصر به فرد از هویت فرهنگی ، آیین و وضعیت اجتماعی را بیان می کنند.
